Publikacja:
13.05.2026, 15:52
Temat:
Przemoc
Boję się. Że już zostanie z nami na zawsze. Przemoc.
Jest wszechobecna, akceptowana, naśladowana, a bywa, że dobrze postrzegana. Albo jej nie dostrzegamy, albo przywykliśmy do niej w codziennym życiu. Bardzo przywykliśmy.
Zdenerwowanie.
Usprawiedliwienie, jakie słyszę najczęściej.
Byłam zdenerwowana. Syn był zdenerwowany. Tata był zdenerwowany.
Krzyczał, wygrażał palcem, drwił, obrażał, ubliżał, bił.
Wyśmiewała, szarpała, milczała całymi dniami, winiła.
Przemoc instytucjonalna. Dla mnie najgorsze oblicze przemocy.
Kiedy ofiara w końcu zwraca się o pomoc, zderza się z instytucją. Nie czeka tam człowiek. Czekają procedury. Ruszają młyny „sprawiedliwości”. Mielą powoli, miażdżą. Czy odseparują ziarna od plew? Czy postawiony na początku i na końcu tej machiny urzędnik, sędzia, prokurator, policjant, będzie człowiekiem?
Przemoc instytucjonalna = złamanie godności.
Przemoc instytucjonalna = odebranie ostatniej nadziei.
Nie przesadzaj. Jesteś nadwrażliwy. Na wszystko trzeba spojrzeć z dwóch stron. Co taka obrażalska jesteś? Tylko żartowałem. Taki wielki facet, a taka niedojda. Sama sobie winna. To on zaczął. To ona wybrała.
Dźwięczą mi w uszach te frazy. Często je słyszę. Wypowiadane do mnie i obok mnie. Każdego dnia. To reakcja na zwrócenie uwagi. Reakcja napastnika. Wyśmiać, zdeprecjonować, przekręcić, obrócić w żart.
Tak wybrała. Tak zdecydował. Częsta opinia tego, do kogo zwrócono się o pomoc. Pani Mecenas to nie Pani życie, nie może Pani się tak przejmować. To też słyszałam. Faktycznie. Wybrała jako młoda dziewczyna męża, ale czy wybrała bicie, poniżanie, ubliżanie? Wybrał tę pracę. Czy wybrał wyszydzanie, umniejszanie kompetencji?
Przemoc nie ma płci, koloru skóry, miejsca zamieszkania.
Każdy z nas był jej ofiarą i każdy z nas, niestety, bywa napastnikiem.
Jest wszechobecna.
© Elżbieta Sobańska
